Μενού Κλείσιμο

Πετρινώλης Γιώργος

• Έτος Γεννήσεως: 1960
• Επάγγελμα: Επιχειρηματίας
• Τόπος Καταγωγής: Αστυπάλαια ,Δωδεκάνησα , Ελλάδα
• Τόπος Διαμονής: Ραφήνα , Αθήνα, Στερεά Ελλάδα, Ελλάδα

Ο Γιώργος Πετρινώλης, του Ηλία και της Γενοβέφας, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1960. Σπούδασε Ιπτάμενος Μηχανικός Αεροσκαφών στη Γερμανία και Μηχανικός και Σχεδιαστής Αεροσκαφών στην Ελλάδα. Ξεκίνησε να εργάζεται στο χώρο των ιατρικών μηχανημάτων. Οι γνώσεις και η εμπειρία που απέκτησε τον οδήγησαν να ιδρύσει την εταιρεία «ΜΙΚΡΟΑΝΑΛΥΣΗ», που ασχολείται με ιατρικές εξετάσεις. Λίγο αργότερα, ίδρυσε μία θυγατρική εταιρεία, τον «ΑΓΙΟ ΘΩΜΑ», που αποτελεί το σπουδαιότερο και μεγαλύτερο ιδιωτικό κέντρο ραδιοϊσοτοπικών αναλύσεων. Επίσης, εισάγει από το εξωτερικό και αντιπροσωπεύει ιατρικά μηχανήματα, εργαλεία και ιατρικά αντιδραστήρια. Η ΜΙΚΡΟΑΝΑΛΥΣΗ έχει λάβει από την ΕΟΚ πιστοποίηση ISO 9002 για τη σωστή λειτουργία της και τώρα της αποδίδεται και το ISO 4500, για την ποιότητα και την εγκυρότητα της εργαστηριακής εργασίας, ενώ εκκρεμεί η ανάληψη πιστοποίησης από την εταιρεία ISO-Περιβάλλοντος βάσει των οδηγιών της ΕΟΚ.

Ο Γιώργος Πετρινώλης αποτελεί την τρίτη γενιά μιας οικογένειας με ρίζες από ένα από τα ωραιότερα νησιά της Δωδεκανήσου, την Αστυπάλαια ή Αστροπαλιά, όπως αποκαλείται στην τοπική διάλεκτο.

Ο παππούς και συνονόματός του, ο Γιώργος Πετρινώλης, γεννήθηκε στην Αστυπάλαια το 1898, σε μια εποχή που τα Δωδεκάνησα ήταν υπό ιταλική κατοχή, γι’ αυτό και είχε την ιταλική υπηκοότητα. Στο επάγγελμα ήταν κτηνοτρόφος και τα ζώα του βρίσκονταν στην Αστροπαλιά.

Σύζυγός του ήταν η Αντωίνα (Αντωνία) Αλεξανδρή, με την οποία ευτύχησε να αποκτήσει εννέα παιδιά: τον Ρουσσέτο (1923), τον Αλέκο (1925), τον Μανώλη (1927), την Ειρήνη (1929), τη Μαρία (1931), τον Ηλία, πατέρα του βιογραφούμενου (1933), τον Γιάννη (1935) και τον Κώστα (1937). Δυστυχώς όμως, ένα χρόνο μετά τη γέννηση του τελευταίου παιδιού του, ο παππούς αρρώστησε από πνευμονία και πέθανε σε ηλικία μόλις 40 ετών.

Λίγο καιρό αργότερα ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος με όλα τα δυσάρεστα επακόλουθα, όχι μόνο για το έθνος μας αλλά για όλη την ανθρωπότητα. Σαν να μην έφτανε δε η παρουσία των Ιταλών στην Αστυπάλαια, ενέσκηψαν και οι Γερμανοί κατακτητές.

Ο Μανώλης, 15 ετών εκείνη την εποχή, γίνεται ιδρυτικό μέλος του κινήματος της Ε.Ν.Α. (Ελληνική Νεολαία Αστυπάλαιας), η οποία προσπαθούσε να βρει πόρους. Ας μην ξεχνάμε ότι τότε στην Αστυπάλαια το κορίτσι σε ηλικία 14 ετών ήταν πια γυναίκα έτοιμη για γάμο, ενώ το αγόρι σε ηλικία 15-16 ετών ήταν άντρας έτοιμος να αναλάβει τις ευθύνες της οικογένειας, όταν χρειαζόταν.

Το νησί προσπαθούσε με χίλιους τρόπους να αντισταθεί στις λεηλασίες. Μάζευαν την πυρίτιδα από τις νάρκες, αφού τις αφόπλιζαν και τη χρησιμοποιούσαν για την αλιεία. Ο Μανώλης, απασφαλίζοντας μια νάρκη, έχασε τη ζωή του. Ουσιαστικά, θυσιάστηκε προσπαθώντας να προστατέψει τους συντοπίτες του, πέφτοντας κυριολεκτικά επάνω στη νάρκη για να μη σκοτωθούν οι γύρω του, που είχαν έλθει να τον παρακολουθήσουν.

Ο Ρουσσέτος (Ρούσσος), ο μεγαλύτερος αδελφός, έχασε τα δυο του χέρια απ’ την ίδια δουλειά. Δεν επέτρεψε όμως στον εαυτό του να καταρρεύσει, αντίθετα εργάστηκε κανονικά ως ψαράς και πλανόδιος πωλητής. Το ίδιο το ελληνικό κράτος, τιμώντας τον, του έδωσε το δικαίωμα να διακινεί στο νησί